4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Ένας πλανήτης στο κενό

Ένας πλανήτης στο κενό
Η απάντηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ στη νέα πανδημία του κορωνοϊού ήταν συγκεχυμένη, ασυνεχής και αντιπαραγωγική. Από τον Φεβρουάριο, τα στοιχεία από την Κίνα, τη Νότια Κορέα και την Ιταλία έδειχναν σαφώς ότι ο ιός εξαπλώνεται ταχέως σε περιοχές που δεν εφαρμόζουν κοινωνική αποστασιοποίηση (social distancing ) -και ότι απλά μέτρα που κρατούν τους ανθρώπους μακριά τον έναν από τον άλλον μπορούν να επιβραδύνουν σημαντικά το ποσοστό νέων μολύνσεων. Αλλά η διοίκηση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, δεν συντόνισε καμία κοινωνική αποστασιοποίηση. Ακόμη και όταν τα κρίσιμα περιστατικά κατέκλυσαν τα νοσοκομεία της Ιταλίας, η διοίκηση κατέβαλε λίγες προσπάθειες για να ενισχύσει το υγειονομικό σύστημα των ΗΠΑ, να αυξήσει τον αριθμό των αναπνευστήρων στα νοσοκομεία ή να κάνει τα τεστ [για τον ιό] ευρέως διαθέσιμα.
Πολλοί τον κατηγορούν για αυτές τις αποτυχίες επειδή  αρχικά υποβάθμισε την σοβαρότητα της κρίσης. Τόσο πρόσφατα όσο στις 4 Μαρτίου, ο Trump επέμενε ότι η COVID-19, η ασθένεια που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός, δεν είναι χειρότερη από την γρίπη. Μια εβδομάδα αργότερα, ισχυρίστηκε ότι το αμερικανικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης ήταν καλά προετοιμασμένο για την επιδημία. Για το ότι ενθάρρυνε το έθνος να υπνοβατήσει μέσα σε μια κρίση, ο Trump αξίζει πραγματικά να κατακριθεί. Όμως, ακόμα πιο κατακριτέα είναι η επίθεση του προέδρου στα θεσμικά όργανα των ΗΠΑ, η οποία άρχισε πολύ πριν εμφανιστεί ο νέος κορωνοϊός και θα γίνεται αισθητή πολύ καιρό αφότου θα έχει φύγει.
Ο Λευκός Οίκος τελικά ενεργεί, αλλά εξακολουθεί να μην κάνει αρκετά. Οι αναπνευστήρες και τα τεστ κιτ δεν είναι ακόμη διαθέσιμα καθόλου κοντά στους απαιτούμενους αριθμούς, και δεν φαίνεται να υπάρχει συνεκτικό σχέδιο για την διατήρηση της κοινωνικής αποστασιοποίησης, ενώ παράλληλα θα επαναλειτουργεί η οικονομία (πράγμα που θα είναι απαραίτητο για την αποφυγή μιας οικονομικής κατάρρευσης). 
Δυστυχώς, ο πρόεδρος Donald Trump πέρασε τα τελευταία τρία χρόνια εξευτελίζοντας και υποβαθμίζοντας θεσμούς και δυσφημίζοντας το είδος της ηγεσίας και της παγκόσμιας συλλογικής δράσης που προωθούν οι ΗΠΑ -γεγονός που αποτελεί έναν από τους λόγους για την ανεπαρκή ανταπόκριση του κόσμου στην πανδημία του κορωνοϊού ως τώρα. Μέχρι στιγμής, οι ηγέτες του κόσμου έχουν κάνει μαζί ανησυχητικά λίγα για να αμβλύνουν την κρίση. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών σιωπά. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) προσφέρει ένα χρήσιμο παγκόσμιο κέντρο ανταλλαγών, αλλά δεν διαθέτει παγκόσμια φωνή για να ηγηθεί. Τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν επιστρέψει στις εθνικές λύσεις και κλείνουν τα σύνορα για τους γείτονές τους, για πρώτη φορά εδώ και μερικές γενιές. Η Κίνα έκρυψε την κρίση από τον κόσμο στις κρίσιμες πρώτες μέρες της. Και ο Trump υπήρξε ιδιαίτερα αποστασιοποιημένος. Πέρα από προσωπικές τηλεφωνικές συνομιλίες με παγκόσμιους ηγέτες, έχει κάνει μια μόνο προσπάθεια να οργανώσει τις χώρες για να συνασπιστούν -μια μοναδική τηλεδιάσκεψη με ηγέτες από την Ευρώπη, τον Καναδά και την Ιαπωνία στο φόρουμ G-7 όπου προεδρεύει επί του παρόντος.
 
Ανάλογα με το πόσο καιρό διαρκεί, ο αντίκτυπος της COVID-19 θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τον παγκόσμιο πόλεμο, από την άποψη του αριθμού των ανθρώπων που επηρεάζει, των αλλαγών στην καθημερινή ζωή που φέρνει σε κάθε ήπειρο, και του ανθρώπινου κόστους [σε ζωές]. Και ο αντίκτυπος στις επιχειρήσεις, το εμπόριο και τις αγορές θα μπορούσε να οδηγήσει στην πιο καταστροφική παγκόσμια οικονομική κρίση από τη Μεγάλη Ύφεση.