4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η Αριστερά και η παντοδύναμη ανισότητα

Η Αριστερά και η παντοδύναμη ανισότητα
Η Ανισότητα σαν την μυθική Μύτι με  σοφία, φρόνηση ,πονηριά και επανύγρύπνηση για 5000 χρόνια παρέμεινε  αλώβητη. Απο  την ιστορική διαδρομή της αντιλαμβανεται  κανείς ότι  έχει την συμπεριφορά των οικονομικών κύκλων  . Λες και η η πολεμική που υπέστη να επιδρά πάνω της προσθέντοντας αποφασιστικότητα, σοφία, ευελιξία, πανουργία  και αποτελεσματικότητα. Είναι αλαζόνας και άπληστη , αφου στην ιστορική διαδρομή της δεν γεύτηκε την πικρή γεύση της ολοκληρωτικής ήττας. Δεν είναι υπερφίαλη, αν και νίκησε  τον Χριστό, τον Μωάμεθ, τον Πλάτωνα, τον Ρουσώ, τον Βολταίρο, τον Ουγκώ, τον Μάρξ , τον Προυντόν...αναγκάζοντας  τους πολέμιους της  να ανακαλύπτουν πολιτικά συστήματα , όπως την Δημοκρατία για να την εξευμενίσουν. Οι θεράποντες της τελικά ήταν  επιδέξιοι , προνοητικοί , διορατικοί  , φιλομαθείς και καινοτόμοι. Ήξεραν πολύ καλά πότε να υποχωρούν και πότε να επιτίθενται. Κάπως έτσι η ισότητα έγινε ...  ουτοπία. Για αυτό ο   Jaque Julliard έγραψε:  "υπάρχει ένα κοινό υπόβαθρο στις ουτοπίες όλων των εποχών...: η προσδοκία για ισότητα". 
 Κατα την γνωμη μου δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα της στρατηγικής της απο αυτό της διαχείρισης της παγκόσμιας οικονομίας απο το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα. 
Από το 1945 μέχρι το 1975, η έντονη βιομηχανική ανάπτυξη στον ανεπτυγμένο κόσμο δημιουργούσε καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας για τους τεράστιους αριθμούς των μετρίως ειδικευμένων εργατών και των μεσαίου επιπέδου στελεχών. Στον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, το μερίδιο του εθνικού εισοδήματος που πήγαινε το κορυφαίο 1% των μισθωτών από το 10%-16% πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έπεσε στο 7%-8% στα τέλη του 1970. Στην ηπειρωτική Ευρώπη και την Ιαπωνία,   από 11%-18%, στο 4%-9% στις αρχές του 1980. Στον υπόλοιπο πλανήτη  οι περισσότεροι άνθρωποι παρέμειναν βυθισμένοι στην φτώχεια
.Από το 1980 όμως οι μισθοί στον αναπτυσσόμενο κόσμο αυξήθηκαν. Εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώποι στην Κίνα, την Ινδία, την Λατινική Αμερική, την Μέση Ανατολή και μέρη της Αφρικής βγήκαν απο την φτώχεια . Δεν ήταν δύσκολο, αφού οι μισθοί ήταν ένα κλάσμα εκείνων του πλούσιου κόσμου.  
Η  ενσωμάτωση της φτηνής  εργασίας και των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού εμπορευμάτων στις οικονομίες της Δύσης όμως πρόσθεσε  πλούτο, στις ελιτ . Μια  μελέτη από το Pew Research Center  διαπίστωσε ότι το 1971 το 61% των ενηλίκων των ΗΠΑ ζούσε σε νοικοκυριά της μεσαίας τάξης.Το 2014  ήταν  50%. 
Αν μελετήσει κανείς την πορεία σε αυτα τα χρόνια - συνολικά και όχι  διαιρεμένη σε φάσεις -τότε αντιλαμβάνεται  γιατι  το ισοζύγιο της Ανισότητας  κατέγραψε με αυτήν την μεταφορά τεράστια κέρδη. Οι μεταφορές πόρων και δραστηριοτήτων, η αφαίμαξη παραγωγικών υποδομών , η επικέντρωση στο κόστος εργασίας και η συνδυασμένη χρήση της πολιτικής, του πολιτισμού και της  φιλοσοφίας, σε αφήνουν έκθαμβο με την αρμονία και τη συμμετρία που εφαρμόστηκαν.
 Αλλά όλα αυτά είναι το πρελούδιο εκείνων που έρχονται  . Μια ανάλυση του 2017 από την ελεγκτική εταιρεία PwC προέβλεψε, ότι το 38% όλων των θέσεων εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι «υψηλού κινδύνου από τον αυτοματισμό από τις αρχές της δεκαετίας του 2030». Σε έναν κόσμο όπου η ανεργία στο 10% λογίζεται ως μια μεγάλη ύφεση και το 20% παγκόσμια έκτακτη ανάγκη, τα ρομπότ αντικαθιστώντας  το ένα τέταρτο ή και παραπάνω από όλες τις εργασίες μπορούν να πυροδοτήσουν  βιαιες επαναστάσεις. Και χρησιμοποιώ  τη λέξη «βιαιες», γιατί σε αντίθεση με τη Βιομηχανική Επανάσταση που  χρειάστηκε πάνω από 100 χρόνια για να ξεδιπλωθεί πραγματικά, οι απώλειες θέσεων εργασίας κατά τη διάρκεια της ψηφιακής επανάστασης θα γίνουν  σε λίγες μόλις δεκαετίες.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι  ενώ η  Ανισότητα «μαθαίνει» , οι πολέμιοί της παρά τις ήττες 5.000 χρόνων  αρνούνται να μπούν στην διαδικασία της μάθησης. Πάρτε παράδειγμα την σύγχρονη Αριστερά . Μπορεί να εξακολουθεί να έχει την Ανισότητα παντιέρα,  αλλά στην πραγματικότητα σήμερα είναι πιο ανήμπορη απο ποτέ  άλλοτε. Στέκεται  αμήχανα στη νέα εποχή και προσπαθεί να την αντιμετωπίσει  με τρόπους  και μεθόδους  της εποχής της μεγάλης ύφεσης. Γιατί  ας μη γελιόμαστε, το να αντιμετωπίσει κανείς αυτό το μεταλαγμένο τέρας με επιδόματα και μικροαυξήσεις,  είναι σαν να πολεμάς με καριοφύλια τους S400. Αποτέλεσμα ;  Συντριβή. Που πολύ φοβάμαι ότι θα είναι η τελική, καθως τα ρομπότ και η τεχνητή νοημοσύνη ...δεν φοβούνται.