4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η δολοφονία της μεσαίας τάξης και οι φόροι

Η δολοφονία της μεσαίας τάξης και οι φόροι
Η οικονομική κρίση του 2008 δεν άλλαξε μόνο το σχήμα και το μέγεθος της παγκόσμιας οικονομίας –η συνδυασμένη παραγωγικότητα και απασχόληση συρρικνώθηκε κατά 5,5% το 2014 σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ- αλλά επαναπροσδιόρισε επίσης το πώς οι ηγέτες σε ολόκληρο τον κόσμο συζητούν και περιγράφουν τον χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό τομέα και τον πλούτο. Σύμφωνα με τον Angel Gurria, τον γενικό γραμματέα του ΟΟΣΑ, αφότου δισεκατομμύρια από τα χρήματα των φορολογουμένων χρησιμοποιήθηκαν για την διάσωση των μεγαλύτερων τραπεζών και εταιρειών του κόσμου, έγινε «πολιτικά απαράδεκτο» το ότι «μόνο οι μεσαίες τάξεις πολιτών και οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις πληρώνουν φόρους, ενώ οι υψηλής καθαρής αξίας ιδιώτες και πολυεθνικές εταιρείες δεν πληρώνουν καθόλου». Το 2009, οι ηγέτες του G-20, στην περίφημη πλέον σύνοδο κορυφής του Πίτσμπουργκ, αναγνώρισαν ότι ήρθε η ώρα «να γυρίσουμε την σελίδα της εποχής της ανευθυνότητας» στην παγκόσμια φορολογία και ορκίστηκαν να «αναλάβουν δράση κατά των μη συνεργάσιμων κρατών, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών παραδείσων». Όπως ανακοίνωσε η ομάδα αργότερα το ίδιο έτος , «η εποχή του τραπεζικού απορρήτου είχε τελειώσει».
 
Δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για την εταιρική φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή. Mια σειρά από σκάνδαλα, συμπεριλαμβανομένων και των διαρροών του Λουξεμβούργου το 2014 και των εγγράφων του Παναμά δύο χρόνια αργότερα, συνέχισαν να εκθέτουν το πώς οι πλουσιότεροι του κόσμου εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες στο φορολογικό καθεστώς για τις επιχειρήσεις, ώστε να μεταφέρουν χρήματα σε όλο τον κόσμο και να κρύβουν μετρητά από τις φορολογικές αρχές.Στην Ευρώπη, ο συντονισμός των πολιτικών δίκαιης εταιρικής φορολόγησης έχει από καιρό αποδειχθεί δύσκολος δεδομένου ότι αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία, είναι τα ίδια φορολογικοί παράδεισοι. Οι χώρες αυτές λαμβάνουν εκατοντάδες εκατομμύρια από φορολογικά έσοδα κάθε χρόνο υποσχόμενα ανταγωνιστικά χαμηλή εταιρική φορολογία σε βάρος των άλλων κρατών στην Ευρώπη, όπου οι φορολογικοί συντελεστές για τις επιχειρήσεις είναι υψηλότεροι.
 
Η Μάλτα, ένας άλλος φορολογικός παράδεισος, είναι διαβόητη για το ότι είναι ένα καθαρά διοικητικό ορμητήριο για πολυεθνικές εταιρείες που επωφελούνται από τον βολικό φορολογικό κώδικα της χώρας. Σε μια έκθεση αναφέρεται  ότι η Μάλτα είχε εισροή περίπου 262 εκατομμύρια δολάρια το 2015 σε φορολογικά έσοδα από πολυεθνικές εταιρείες που έχουν συστήσει μια διοικητική θυγατρική στην χώρα. Ωστόσο, το ποσό της πίστωσης φόρου που χορήγησε εκείνον τον χρόνο ήταν συνολικά περίπου 4,6 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή 4,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε απώλεια φορολογικών εσόδων για άλλες κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.