4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η μεσαία τάξη στην πρέσα

Η μεσαία τάξη στην πρέσα
Την στιγμή που στην Δύση η μεσαία τάξη συρρικνώνεται η κρίση στον αναπτυσσόμενο κόσμο απειλεί να συρρικνώσει και εκεί την κατ΄ευφημισμό μεσαία ταξη η οποία άρχισε να εμφανίζεται την δεκαετία του ΄70. Το σίγουρο είναι ότι τα χαρακτηριστικά της δυτικής μεσαίας τάξης δεν έχουν καμία σχέση με εκείνα του αναπτυσσόμενου κόσμου. Στην Δύση, στην  μεσαία τάξη  ανήκουν οι  εισοδηματικές ομάδες που βρίσκονται σε ποσοστό 25% άνω ή κάτω του μέσου όρου εισοδήματος μιας κοινωνίας. Αυτός ο ορισμός όμως δεν μπορεί να ισχύσει για τις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου ο μέσος όρος εισοδήματος είναι απελπιστικά χαμηλός. Για τις αναπτυσσόμενες χώρες και τις «αναδυόμενες οικονομίες» προτιμάται ένας άλλος τρόπος προσδιορισμού της μεσαίας τάξης. Στα μεσαία στρώματα ανήκουν όλοι όσοι έχουν υπερβεί τη φτώχεια. Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, όποιος κερδίζει ημερησίως περισσότερα από δύο δολάρια, μπορεί στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες να λέει ότι ανήκει στη μεσαία τάξη. Σε άλλες χώρες, όποιος κερδίζει 10 ή 20 ή 30 δολάρια. Σε κάθε περίπτωση, η σχέση προς την φτώχεια είναι καθοριστική. 
Η οικονομική κρίση που πλήττει τις αναπτυσσόμενες οικονομίες απειλεί πλέον να οδηγήσει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια ξεφυγαν απο την φτώχεια στο σημείο απο απ΄οπου ξεκίνησαν. Για παράδειγμα η επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας μπορεί να επηρεάσει άμεσα την κινέζικη "μεσαία τάξη".Στην Κίνα,τις προηγούμενες δεκαετίες, ένα μεγάλο μέρος του αγροτικού πληθυσμού έχει εγκαταλείψει την ύπαιθρο και εργάζεται στις πόλεις. Οι περισσότεροι ,πρώην αγρότες, ως βιομηχανικοί εργάτες, απέκτησαν ένα εισόδημα. εργαζόμενοι πολλες φορές  υπό άθλιες συνθήκες. Σήμερα, όμως η ασταθής πορεία της κινέζικης οικονομίας εκτός των άλλων απειλει να ανατρέψει αυτο το εισοδηματικό προφίλ .Παρόμοια είναι η κατάσταση στην Ινδία, ενώ η οικονομική κρίση που πλήττει την Ρωσία  έχει ήδη επιδεινώσει την κατάσταση και της ρώσικής μεσαίας τάξης. Ανάλογα αδιέξοδα καλείται να αντιμετωπίσει και η μεσαία τάξη σε πολλές χώρες της Νότιας Αμερικής. Για παράδειγμα στη Βραζιλία , η οικονομία της οποίας μεγεθύνθηκε τα προηγούμενα χρόνια λόγω κυρίως της αύξησης των τιμών των πρώτων υλών και των φθηνών κεφαλαίων βρίσκεται υπο πίεση. Σε ανάλογη θέση βρίσκεται και η μεσαία τάξη της Αργεντινής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ τις τελευταίες δύο δεκαετίες πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι έχουν «ξεπεράσει» τη φτώχεια. Κυρίως στην Κίνα, την Ινδία, της Βραζιλία, το Βιετνάμ, τη Ρωσία και άλλες γοργά αναπτυσσόμενες χώρες έχουν δημιουργηθεί νέα κοινωνικά στρώματα, τα οποία εν μέρει χαρακτηρίζονται από σχετική ευημερία. Πρόκειται, σύμφωνα με σχετικές έρευνες για μία διαδικασία που ξεκίνησε την δεκαετία του ΄70 στην Νοτια Αμερική και συνεχίστηκε στην Ασία, κυρίως στην Κίνα, στην οποία μεταφέρθηκε ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανικής παραγωγής και στις άλλες χώρες, όπως το Βιετνάμ, την Ινδία, το Μπαγκλαντές και την Ταϊλάνδη. Το τρίτο κύμα παρατηρείται στη Αφρική, όπου άρχισε η συσσώρευση βιομηχανικής παραγωγής, αλλά σε μικρότερες διαστάσεις.Σήμερα , η οικονομική κρίση που πλήττει τις αναπτυσσόμενες αλλά και τις φτωχές οικονομίες θέτει σε δοκιμασία και την μεσαία τους τάξη.
Αλλά και στην πλούσια Δύση, η μεσαία τάξη συνθλίβεται καθώς  εισόδημά της μένει -στην καλύτερη περίπτωση -στάσιμο σε σχέση με εκείνο των πλουσίων, ενώ στην Νότια Ευρώπη έχει μειωθεί αισθητά λόγω της ανεργίας , της αύξησης της φορολογικής επιβάρυνσης και της μείωσης των δημόσιων δαπανών.Ακόμα και στην ευημερούσα Γερμανία, το ποσοστό της μεσαίας τάξης , σε σχέση με το σύνολο του πληθυσμού, μειώθηκε από το 1997 μέχρι το 2010 από το 65% στο 58%.