4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η παιδεία, ο λαϊκισμός και οι άριστοι

Η παιδεία, ο λαϊκισμός και οι άριστοι

Στην θητεία της ,η Κυβέρνηση έχει φροντίσει να δώσει σαφή δείγματα γραφής για τις προθέσεις της. Η πολιτική της επικοινωνιακά, στοχεύει  στην θωπεία της μεσαίας τάξης και των αξιών που αυτή πρεσβεύει. Αυτός είναι ένας τρόπος για να συγκαλύψει τις πραγματικές της προθέσεις που είναι  η ενίσχυση των πλουσίων  μέσω της φορολογίας , της εκποίησης δημόσιας περιουσίας και της συρρίκνωσης της αμοιβής της εργασίας. Οι υπόλοιποι καταγράφονται ως «παράπλευρες απώλειες» και θα τους θυμηθεί τις παραμονές... των εκλογών.

Ένα μείγμα πολιτικής που συντηρεί,διευρύνει,επινοεί και ανακαλύπτει: εχθρούς και  πολέμιους , καλούς και κακούς, φιλοπρόοδους και αντιδραστικούς , αντίπαλους και συμμάχους ,... Μία ταξινόμηση με βάση το «εμείς και οι άλλοι» , η οποία οδηγεί την ελληνική κοινωνία στο πιο θλιβερό παρελθόν της.Στην εποχή των διαχωρισμών και των διχασμών.

Μπορεί όλα αυτά να φαντάζουν ως δυστοπικά αλλά  ο  προϋπολογισμός , το πλέον επίσημο κείμενο  για την οικονομική πολιτική, διαπνέεται από την πρόθεση της επιστροφής σε ένα χθες το οποίο ακόμα και εμβληματικοί πολιτικοί προπάτορες της Κυβέρνησης πολιτικοί είχαν αποκηρύξει.  

Η συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών και η μεταφορά πόρων από τα μεσαία και τα χαμηλά εισοδήματα στα πολύ υψηλά -με φανερές και κρυφές μεθοδεύσεις- είναι  εμφανής. Τα μπόνους στις μεγάλες επιχειρήσεις ,η συστηματική εκποίηση-,σε αποτιμήσεις που με τα δεδομένα του πρόσφατου παρελθόντος  θα χαρακτηρίζονταν σκανδαλώδη- της δημόσιας περιουσίας σε παραδοσιακούς και νεόκοπους ολιγάρχες και η διεύρυνση των αποκλεισμών από δημόσια αγαθά, είναι οι «κολώνες» του προϋπολογισμού.

Στις αιτιάσεις αυτές , η Κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της  απαντούν με το ίδιο τετριμμένο επιχείρημα που επαναλαμβάνουν με θαυμαστή ομολογουμένως επιμονή, από την δεκαετία του ΄70  οι ανά τον κόσμο ομοϊδεάτες της:

"Η πολιτική αυτή είναι μονόδρομος. Αντιπροσωπεύει ένα δοκιμασμένο και πετυχημένο τρόπο διαχείρισης σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο", απαντούν . Επιχειρήματα που  παραπέμπουν στο: «Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» καθώς για τους έλληνες πτωχούς η Κυβέρνηση προφέρει την «βασιλεία των ουρανών της ...ανάπτυξης».

Όλα αυτά όμως , συνθέτουν την ορατή όψη του Προϋπολογισμού. Υπάρχει όμως και μία άλλη: η κρυφή που για να την αντιληφθείς χρειάζεται να ψάξεις πίσω άπό τις καλοδιατυπωμένες εκφράσεις. Εκεί ανακαλύπτεις  μία  απειλή που περιμένει τις κατάλληλες συνθήκες για να αποκαλυφθεί. Μία απειλή που εκπορεύεται από την ιδεοληψία των αποκλεισμών. Όλων των λογιών τους αποκλεισμούς που εκτρέφουν τον λαϊκισμό και τον μετατρέπουν σε σαρκοφάγο τέρας. Όμως απ΄ όλες τις «τροφές» αυτή που χρειάζεται ο λαϊκισμός, είναι αυτά των αποκλεισμών από την Παιδεία. Αν συνδυάσει κάποιος τις δηλώσεις και τις εξαγγελίες με τους αριθμούς του Προϋπολογισμού, τότε εύκολα μπορεί να αντιληφθεί το μέλλον.

Τα τελευταία χρόνια οι  πολιτικοί και οι ειδικοί έχουν προτείνει πολλές και διαφορετικές απαντήσεις για να ερμηνεύσουν και να αντιμετωπίσουν το  φαινόμενο του λαϊκισμού. Ανάμεσα σε αυτές περιλαμβάνονται : η μείωση των ανισοτήτων,  ο προστατευτισμός , η επιστροφή στο κοινωνικό κράτος,...  Αλλά όλες αυτές είναι έμμεσες λύσεις. Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η λαϊκιστική τάση, είναι να αντιμετωπιστεί κατά μέτωπον, με την  παροχή περισσότερης εκπαίδευσης σε περισσότερους ανθρώπους καθώς η  παιδεία έχει αποδειχθεί σημαντική στην εκλογική συμπεριφορά.

Ο πολιτικός επιστήμονας Anders Sannerstedt έδειξε ότι η σχέση μεταξύ εκπαίδευσης και λαϊκισμού εξακολουθεί να υφίσταται ακόμη και όταν υπολογίζεται και το εισόδημα. Στην Γαλλία, ο Εμμανουέλ Μακρόν νίκησε την ακροδεξιά υποψήφια Marine Le Pen το 2017 κερδίζοντας σε περιοχές με υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Κέρδισε το 84% των ψήφων στο ανώτερο 10% των δήμων κατά επίπεδο εκπαίδευσης. Στο κατώτατο δεκατημόριο, κέρδισε μόλις 53%. Μετά τις ολλανδικές γενικές εκλογές του 2017, μια έρευνα από τους Financial Times  έδειξε ότι τα επίπεδα εκπαίδευσης συσχετίζονταν αντιστρόφως ανάλογα με την στήριξη του ακροδεξιού Κόμματος για την Ελευθερία, του Geert Wilders. Μια άλλη  έρευνα των Financial Times έδειξε ότι το ίδιο ισχύει και για την υποστήριξη του Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρόμοια τάση εμφανίζεται στην Γερμανία, αν και η παιδεία είναι λιγότερο σαφής προγνωστικός δείκτης της λαϊκιστικής υποστήριξης εκεί. Στις εκλογές του 2018 στην Σουηδία, το 35% των ψηφοφόρων χωρίς απολυτήριο λυκείου και το 27% όσων είχαν μόνο πτυχίο λυκείου υποστήριξαν τους λαϊκιστές δεξιούς Σουηδούς Δημοκράτες, σε σύγκριση με μόλις 9% των ατόμων με πανεπιστημιακό πτυχίο.

Αν τώρα, συνδυάσει κανείς το επίπεδο εκπαίδευσης με τα οικονομικά χαρακτηριστικά, τότε μπροστά σου έχεις το απόλυτο όπλο καταστροφής. Κοιτάξτε ποιοι ψήφισαν τον Τράμπ στις τελευταίες προεδρικές εκλογές: Λευκοί, μεσαίου εισοδήματος (εκείνοι που κέρδισαν από 50.000 έως 99.999 δολάρια),χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση. Σημειώνεται ότι οι ΗΠΑ του Τράμπ ξοδεύουν λιγότερο από το 1% του ΑΕΠ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τοποθετώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες στην 21η θέση στο πλαίσιο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης το 2015. Υπολείπονται όχι μόνο σε σύγκριση με ευρωπαϊκές χώρες όπως η Νορβηγία (1,7% ), αλλά και με αναδυόμενες οικονομίες, όπως η Κόστα Ρίκα (1,6%) και η Τουρκία (1,2%). Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντισταθμίζουν την έλλειψη δημόσιων δαπανών, έχοντας το υψηλότερο επίπεδο ιδιωτικών δαπανών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ωστόσο, εξακολουθούν να κατατάσσονται μόλις στην πέμπτη θέση όσον αφορά το μερίδιο των ενηλίκων με πτυχία κολεγίων (Ο Καναδάς, όπου το 2017 το 57% των ενηλίκων παρακολούθησαν κολέγιο, κατατάσσεται πρώτος).

Υπό το πρίσμα αυτό , ο προϋπολογισμός της Κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη είναι αποκαλυπτικός των πραγματικών προθέσεων της. Προφανώς , ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του αγνόησαν-ή μήπως αδιαφόρησαν;- για την ιστορική γνώση η οποία δείχνει ότι ο καλύτερος τρόπος για την προώθηση των δημοκρατικών  αξιών είναι η περισσότερη εκπαίδευση σε περισσότερους ανθρώπους. Αντί  λοιπόν να ανοίξει διάπλατα τις πόρτες της παιδείας ,επέλεξε  να τις κλείσει επιβάλλοντας άμεσους ή έμμεσους αποκλεισμούς. Την μετατρέπει σε προϊόν. Καθιερώνει τιμοκαταλόγους για να απαγορεύσει ή και να κατασκευάσει αδιέξοδα στους οικονομικά ευάλλωτους και στα παιδια τους . Έτσι ,ακόμα και η συρρίκνωση της αμοιβής εργασίας αξιοποιείται ώς εργαλείο αναπαραγωγής αποκλεισμών. Τι μπορεί να σημαίνει άραγε η επιλογή αυτή;