4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Καναπές,κινητό και σιωπή

Καναπές,κινητό και σιωπή

Όσο περνούν οι μήνες τόσο μία  απορία αποκτά δυσθεώρητες διαστάσεις  : Έχουμε χαζέψει ή έχουμε ναρκωθεί; Τα χαστούκια διαδέχονται το ένα το άλλο και κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να σηκωθεί (υπάρχει διαφορά από «ξεσηκώνομαι») από τον καναπέ , την πολυθρόνα ή άντε από την πλαστική του καρέκλα για  να πεί: Αρκετά.

 

Οι ελίτ έχουν περιορίσει την σκέψη και τις ανάγκες σε μία οθόνη υπολογιστή και ταυτόχρονα επισείουν την τιμωρία του αποκλεισμού  και του εκτοπισμού. Μία πολιτικη που αρχικά σερβιρίστηκε  στην συσκευασία του   εκσυγχρονισμού  αλλά  που σήμερα  μεθοδικά και  επίμονα μας οδηγεί  σε  «ψηφιακά κελιά» , ομήρους στις διαθέσεις και στις προθέσεις των ψηφιακών ηδονοβλεψιών. Φαίνεται ότι αυτός ο ψηφιακός εγκλεισμός που με τόση επιμέλεια εφαρμόζουν ,έχει επηρεάσει την κρίση και έχει ευνουχίσει το θυμικό μας τόσο πολύ, ώστε κάθε ψηφιακός δεσμοφύλακας να αισθάνεται πλέον τόσο ασφαλής ώστε να αδιαφορεί για τις συνέπειες των λόγων του.

 

Φερ΄ειπείν βγήκε ένας τύπος και είπε ότι, στην επικουρική σύνταξη " σταματάμε να παίρνουμε τα λεφτά των νέων και να τα δίνουμε στους ηλικιωμένους". Γνωστά πράγματα .Τα είχαμε ακούσει πριν 14 μήνες αλλά τότε , είχαν σπεύσει να τα μαζέψουν μπρός τον κίνδυνο να χαθούν τα ψηφαλάκια. Βγήκε λοιπόν αυτός ο τύπος, χωρίς να σκεπτεται όσους  σήμερα έχουν πληρώσει για τους προηγούμενους και είπε   το "ποίημα" του . Ακούστηκαν κάποιοι ψίθυροι που όμως χάθηκαν με την δύση του ήλιου. Την επομένη ήταν λές και δεν είχε γίνει τίποτα. Θες οι Μυκήνες, θες ο Ερντογαν, θες ο τελικός του Κυπέλλου που δεν έγινε, θες ο κορονοϊός ...όλοι παραμείναμε στους καναπεδες, στις πολυθρόνες και στις πλαστικές καρέκλες. Και έτσι η ζωή συνεχίστηκε  με εμάς πιο λειψούς και εκείνους  πιο περηφανους ...

 

Θα μπορούσα να παραθέσω δεκάδες ή και εκατοντάδες εξίσου επώδυνα παραδείγματα με αυθαιρεσίες που όχι μόνο τις  ακούσαμε αδιάφορα αλλά τις αποδεχτήκαμε και τις εφαρμοσαμε αδιαμαρτύρητα. Η προσαρμογή είναι τόσο ολοκληρωτική ώστε κάποιοι να ψέγουν εκείνους που αρνούνται να αποδεχτούν τον ψηφιακό εγκλεισμό τους. Φίλος περιπτεράς έλεγε τις προάλλες, ότι πολλοι από τους "πιστούς" της ψηφιακής οικονομίας τον ψέγουν επειδή αρνείται να καταβάλλει «λύτρα»  στις τράπεζες  δηλαδή  προμήθειες που επιβάλλουν για τη χρήση καρτών  και οι οποίες τον καθιστούν οιονεί εισπράκτορα τους. Ακόμα και η τηλεργασία που επιβλήθηκε βίαια με το πρόσχημα της πανδημίας, θεωρήθηκε από πολλούς ως βήμα προόδου . Κάποιοι από αυτούς  μάλιστα δεν δίστασαν να κατηγορήσουν ως οπισθοδρομικούς εκείνους που  την εκλαμβάνουν ως  πλήγμα στην εργασία και στα εργασιακά δικαιώματα. Φορολογούμενοι, γονείς , υποψήφιοι ακαδημαϊκοί πολίτες, επιβάτες, ασθενείς...είναι πλέον όμηροι απρόσωπων ψηφιακών τόπων.

 

Δυστυχώς είμαστε ακόμα στην αρχή διότι αυτά που έρχονται θα κάνουν τα τωρινά να φαίνονται χάδια. Η τεχνητή νοημοσύνη , τα "μεγάλα δεδομένα" που θα γίνουν ακόμα ...μεγαλύτερα από την πληθώρα των προσωπικών δεδομένων που θα έχουν την δυνατότητα να συλλέγουν με την καθιέρωση του 5G, το ίντερνετ των πραγμάτων , οι εκτυπώσεις 4D και οι αλγόριθμοι που θα "προβλέπουν" τάσεις, προδιαθέσεις , κλίσεις και αποκλίσεις, θα μας καταδικάσουν είτε σε αποδοχή  είτε σε εξοστρακισμό. Τότε τύποι σαν και τον σύμβουλο του πρωθυπουργού, δεν θα προαναγγέλλουν αλλά θα επιβάλλουν,  αφού θα έχουν καταφέρει μέχρι τότε να ποινικοποιήσουν τη μη αποδεκτή διαφωνία.

 

Υπό το πρίσμα αυτό η αδιαφορία ,  η άκριτη υποδοχή, η σιωπηλή αποδοχή και η υιοθέτηση των επιχειρημάτων που προβάλλονται από τις  ελίτ προκειμένου να «πείσουν» ότι σκέφτονται το καλό μας, δεν αντιπροσωπεύει τίποτα λιγοτερο και τίποτα περισσότερο από μία επιταγή στα χέρια ενός τοκογλύφου. Όμοια με εκεινον   έτσι και αυτοι, θα χτυπήσουν –δια αντιπροσώπου-ένα πρωί την εξώπορτα και θα πούν : «πάρτο ή φύγε».  Και τι θέλεις να γίνει: Να σπαμε  τις «οθόνες» όπως έσπαγαν τα αργαλειά οι αρνητές της βιομηχανικής επανάστασης; 

 

Η ιστορία έχει δείξει ότι ανάμεσα στη σιωπηρή αποδοχή και στη βίαιη  άρνηση, υπάρχει  ο διάλογος. Σήμερα θεωρείται είτε  περιττός  είτε διακοσμητικός. Οι κινέζοι ηγέτες αναπτύσσουν λογισμικά ολοκληρωτικής αστυνόμευσης χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Οι  ηγεσίες των φιλελεύθερων δημοκρατιών προτιμούν τον προσχηματικο διαλογο και αξιοποιούν τις κρίσεις για να επιβάλλουν  «υποχρεώσεις» και «καινοτομίες» που σε άλλες εποχές θα χρειάζονταν χρόνια για να το καταφέρουν. Πλέον, το αίτημα του διαλόγου για να τεθούν όρια, δικλείδες ασφαλείας και διαδικασίες  ελέγχου είναι επιτακτικό, προκειμένου οι άνθρωποι να μη βιώσουν την εφιαλτική πραγματικότητα των ψηφιακών κελιών που προορίζονται γι'αυτους.