4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Οι δύο όψεις του αυταρχισμού

Οι δύο όψεις του αυταρχισμού
Σε ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών , οι ειδικοί θρηνούν για το γεγονός ότι η δημοκρατία  διαβρώνεται, ή διολισθαίνει, ή ίσως και πεθαίνει. Αλλά αυτό μάς λέει ελάχιστα για το τι είναι πιο πιθανό να προκύψει, ακριβώς, στην θέση της δημοκρατίας. Όταν η δημοκρατία διαβρώνεται, τι μένει; Όταν μια δημοκρατία διολισθαίνει, πού καταλήγει; Όταν η δημοκρατία πεθαίνει, τι γεννιέται;
 
Η απλή απάντηση είναι ο αυταρχισμός. Αλλά τα αυταρχικά καθεστώτα είναι τόσο διαφορετικά όπως οι δημοκρατίες. Ο αυταρχισμός δεν είναι απλώς η απουσία δημοκρατίας, αλλά ένα πολιτικό θηρίο αφ’ εαυτού –στην πραγματικότητα ένα θηριοτροφείο πολύ διαφορετικών θηρίων- με πολλαπλά modi operandi. Για τον λόγο αυτό, είναι ασφαλές να πούμε ότι η δημοκρατία απειλείται σοβαρά, αλλά ότι η απειλή δεν είναι μια και μοναδική.
 
Από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τις Φιλιππίνες και από την Πολωνία ως την Βραζιλία , δύο μη δημοκρατικά μοντέλα διακυβέρνησης είναι εύκολα αναγνωρίσιμα. Το ένα είναι ο εκλογικός αυταρχισμός, στον οποίο οι ηγέτες κερδίζουν την εξουσία μέσω εκλογών, αλλά αυτές οι εκλογές είτε είναι χειραγωγημένες, είτε το πεδίο του ανταγωνισμού μεταξύ των νυν και των αντιπάλων τους μεταξύ εκλογών απέχουν πολύ από το να είναι δίκαιο. Το άλλο είναι η αντιφιλελεύθερη δημοκρατία, στην οποία οι ηγέτες κερδίζουν ελεύθερα τις εκλογές, αλλά καταχρώνται στην συνέχεια τόσο την εξουσία τους όσο και τους μειονοτικούς πληθυσμούς με την ισχύ που κερδίζουν. Για να το πούμε καθαρά, οι εκλογικοί αυταρχικοί κάνουν ό, τι θέλουν για να κερδίσουν εκλογές. Οι αντιφιλελεύθεροι δημοκράτες κάνουν ό, τι θέλουν μετά τη νίκη τους. Ενώ οι εκλεγμένοι ηγέτες και κυβερνήσεις συχνά συνδυάζουν και τα δύο χαρακτηριστικά καθώς η δημοκρατία διαβρώνεται, είναι τελείως πιθανό να υπάρχει το ένα χωρίς το άλλο.
 
Οι διαφορές ανάμεσα σε αυτά τα δύο αντιδημοκρατικά θηρία είναι πολυάριθμες. Ο εκλογικός αυταρχισμός είναι συνήθως η συλλογική επιχείρηση ενός κυβερνώντος κόμματος. Η αντιφιλελεύθερη δημοκρατία –illiberal democracy, ένας όρος που επινοήθηκε αρχικά από την Fareed Zakaria [3] και υιοθετήθηκε πρόσφατα από τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν- είναι συχνότερα το ατομικό έργο ενός πεινασμένου για ισχύ εκλεγμένου ηγέτη. Οι εκλογικοί αυταρχικοί χρησιμοποιούν την υποκρισία για να υπονομεύσουν τους κομματικούς αντιπάλους. Οι αντιφιλελεύθεροι δημοκράτες προσβάλουν ανοιχτά τους μειονοτικούς πληθυσμούς και επιτίθενται ασύστολα στους βασικούς δημοκρατικούς θεσμούς που θα περιόριζαν τον εκλεγμένο εκτελεστικό αρχηγό. Οι εκλογικοί αυταρχικοί δεν θα δεχτούν την ήττα. Οι αντιφιλελεύθεροι δημοκράτες δεν θα δεχθούν περιορισμούς. Οι εκλογικοί αυταρχικοί εξαπατούν, ώστε η εξουσία τους να μην χαθεί. Οι αντιφιλελεύθεροι δημοκράτες παραβιάζουν τους τύπους και κάμπτουν τους κανόνες, έτσι ώστε η εξουσία τους να μην είναι περιορισμένη.
 
Η αντιφιλελεύθερη δημοκρατία και ο εκλογικός αυταρχισμός μπορούν να γίνουν αντιληπτά στην πράξη σήμερα σε όλο τον κόσμο. Και αμφότεροι αυτοί οι αντιδημοκρατικοί τύποι απειλούν να πάρουν τον έλεγχο αν η δημοκρατία διαβρώνεται, διολισθαίνει, ή και πεθαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και το φάσμα της αντιφιλελεύθερης δημοκρατίας είναι επικείμενο αλλά μπορεί σύντομα να εξατμιστεί, η ευπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών στον εκλογικό αυταρχισμό είναι μακροχρόνια και έχει πιθανότητες να επιμείνει, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στις ενδιάμεσες εκλογές και στις επερχόμενες εκλογές.