4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Τα προβλήματα του Πεκίνου

Τα προβλήματα του Πεκίνου
Πέρυσι, η Κίνα γνώρισε την βραδύτερη οικονομική της ανάπτυξη σε σχεδόν τρεις δεκαετίες. Το πρόβλημα φαίνεται να ξεκίνησε το φθινόπωρο. Η αύξηση των μισθών έχει επιβραδυνθεί. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις στον τομέα της μεταποίησης άρχισαν να μειώνουν τις θέσεις εργασίας. Και οι εισαγωγές είναι κάτω, βλάπτοντας άλλες μεγάλες εξαγωγικές οικονομίες.
Τα προβλήματα της Κίνας προέρχονται πρωτίστως από αποφάσεις που ελήφθησαν χρόνια πριν -σε μερικές περιπτώσεις, πριν από δεκαετίες. Στο παρελθόν, η Κίνα επωφελήθηκε από ένα αυξανόμενο εργατικό δυναμικό, το οποίο ενίσχυε το ΑΕΠ τόσο με την προσθήκη εργαζομένων όσο και επειδή οι νεότεροι εργαζόμενοι τείνουν να είναι πιο παραγωγικοί από τους πιο ηλικιωμένους. Όμως, γύρω στο 2012, ο πληθυσμός που βρίσκεται σε ηλικία εργασίας άρχισε να συρρικνώνεται, ως το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της πολιτικής ενός παιδιού, που τέθηκε σε ισχύ το 1979. Η μείωση των ρυθμών ανάπτυξης οφείλεται εν μέρει σε αυτήν την δημογραφική αλλοίωση.
Οι αυξανόμενοι μισθοί δημιουργούν ένα άλλο πρόβλημα. Οι κινεζικοί μισθοί πλέον ταιριάζουν ή υπερβαίνουν εκείνους των περισσότερων άλλων αναδυόμενων οικονομιών της αγοράς, καθιστώντας την Κίνα έναν λιγότερο ελκυστικό προορισμό για ξένες εταιρείες. Επιπλέον, το υψηλό κόστος διαβίωσης και οι διοικητικές επιβαρύνσεις έχουν μειώσει την μετακίνηση των αγροτών προς τις πόλεις από πλημμύρα σε λίγες σταγόνες. Το μέσο διαθέσιμο αγροτικό εισόδημα το 2018 ήταν 14.617 γιουάν ετησίως, αρκετά χαμηλό για να κάνει τη μετακόμιση στην πόλη απαγορευτική όταν η μέση τιμή ενός διαμερίσματος στις αστικές περιοχές είναι τώρα στα 14.678 γιουάν ανά τετραγωνικό μέτρο.
 
Οι δυνάμεις που καθοδήγησαν την κινεζική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια φθίνουν. Η Κίνα βασιζόταν κάποτε σε ένα εμπορικό πλεόνασμα για να τονώσει την ανάπτυξη, αλλά σήμερα ο ισολογισμός της χώρας είναι πρακτικά ισορροπημένος. Οι επενδύσεις σε πάγια περιουσιακά στοιχεία, όπως εργοστάσια, μηχανήματα, γραφεία και πολυκατοικίες, ήταν παραδοσιακά σημαντική πηγή ανάπτυξης. Ωστόσο, οι επενδύσεις αυτές μειώθηκαν ως ποσοστό του ΑΕΠ από 82% το 2016 σε 71% το 2018 και μια περαιτέρω πτώση αναμένεται τα επόμενα χρόνια, καθώς ένα στα τέσσερα διαμερίσματα στην Κίνα τώρα μένουν άδεια και οι κατασκευαστές αυτοκινήτων λειτουργούν σε λίγο πάνω από το 50 % της δυναμικότητάς τους.
 
Μερικά από τα προβλήματα της Κίνας προέρχονται από το εξωτερικό. Για χρόνια, η αμερικανική και η κινεζική οικονομία ακολούθησαν παρόμοιες πορείες. Τώρα, ωστόσο, τα αυξανόμενα επιτόκια των ΗΠΑ σε συνδυασμό με την επιβράδυνση της κινεζικής ανάπτυξης απειλούν να αποσυνδέσουν τις δύο οικονομίες. Τα επιτόκια των μονοετών ομολόγων του αμερικανικού Δημοσίου είναι τώρα ελαφρώς υψηλότερα από εκείνα του κινεζικού δημόσιου χρέους, πράγμα που σημαίνει ότι το Πεκίνο δεν μπορεί πλέον να υπολογίζει σε εισροές κεφαλαίων από επενδυτές που επιθυμούν να απολαύσουν αποδόσεις εκτός του περιβάλλοντος χαμηλών επιτοκίων των Ηνωμένων Πολιτειών.
 
Από το 2008, η Κίνα τροφοδότησε την ανάπτυξή της με χρέος. Τώρα ο τρόπος που είχε για να το κάνει αυτό έχει συναντήσει κάποια αυστηρά όρια. Το ιδιωτικό και το δημόσιο χρέος της χώρας έχουν φθάσει σε επίπεδα παρόμοια με αυτά των περισσότερων ανεπτυγμένων χωρών και το χρέος αυξάνεται ταχύτερα από το ονομαστικό ΑΕΠ. Αυτά τα υψηλά επίπεδα χρέους καθιστούν την Κίνα εξαιρετικά ακραία, καθώς είναι η πιο χρεωμένη μεγάλη οικονομία των αναδυόμενων αγορών. Το μεγαλύτερο μέρος του χρέους δεν κατέχεται από την κυβέρνηση, αλλά από τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, τα οποία πληρώνουν υψηλότερα επιτόκια. Έτσι, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους έφτασε πλέον στο 20% του ΑΕΠ. Συγκριτικά, άλλες χώρες με υψηλά επίπεδα χρέους, όπως η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν κόστος εξυπηρέτησης του χρέους σε χαμηλό έως μεσαίο μονοψήφιο επίπεδο ως ποσοστό του ΑΕΠ.