4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Τουρισμός:Ο βασιλιάς αποκάλυψε την γύμνια του

Τουρισμός:Ο βασιλιάς αποκάλυψε την γύμνια του

Όλες οι εξουσίες κτίζουν μύθους για να επιβάλλουν,να χειραγωγήσουν, να επιβληθούν , δικαιολογήσουν, ...Άλλοι απ΄αυτούς έχουν μακρύ βίο και άλλοι καταρρίπτονται με την πρώτη δοκιμασία. Το ελληνικό κράτος, από την εποχή των συνταγματαρχών μέχρι την εποχή των επι πεζοδρομίων  χειροκροτητών της αοιδού, προσπάθησε και πέτυχε τελικά να κτίσει τον μύθο του τουρισμού. Όλοι οι κυβερνήτες της χώρας προσπάθησαν να πείσουν τους έλληνες ότι για την Ελλάδα ο τουρισμός αντιπροσώπευε ό,τι το πετρέλαιο για τους σαουδάραβες. Φυσικά ακούγεται ως ανέκδοτο, να θέλεις να εξισώσεις τα βαρέλια του αργού με τον γερμανό οικοδόμο και τον γάλλο εργάτη της Renaultαλλά φαίνεται ότι οι περισσότεροι έλληνες πίστεψαν τον μύθο και προσάρμοσαν τη ζωή τους σε αυτόν. Ο αγρότης μεταβλήθηκε σε καφετζή και σε ιδιοκτήτη τουριστικής γης, ο εργάτης  και ο μικροβιοτέχνης σε σερβιτόρο και εστιάτορα, ο οικοδόμος σε εργολάβο. Τελικά το κόστος του μύθου ήταν η απομάκρυνση από την πολιτική της αυτάρκειας. Οι κυβερνήτες κατάφεραν τελικά να συρρικνώσουν την γεωργία , να εκμηδενίσουν τη καχεκτική βιομηχανία και να μετατρέψουν την χώρα σε μία κοινωνία υπηρεσιών.Όσοι αντιστέκονταν, χαρακτηρίζονταν από τις ηγεσιές οπισθοδρομικοί, δογματικοί, εχθροί της εξέλιξης, ακόμα και κολλημένοι στα διδάγματα της σταλινικής εκβιομηχανοποίησης  και στις γραμμές παραγωγής του Ford.

Και μετά ήλθε ο κορονοϊός. Απειλητικά μεταδοτικός και αμείλικτα θανατερός. Αυτό το παράξενο μικροσωματίδιο, κατάφερε σε λιγότερο από τρεις μήνες να αποκαθηλώσει ένα μύθο δεκαετιών και να παραδώσει  την ελληνική οικονομία στα πιο μαύρα σενάρια. Όσοι πίστεψαν και εμπιστεύτηκαν το μέλλον τους στον γερμανό μπετατζή, στον αυστριακό αγρότη, στον γάλλο φορτηγατζή και στον τεξανό αγελαδάρη, άρχισαν να αισθάνονται πανικό. Συνειδητοποίησαν την ευαλωτότητα τους απέναντι σε κάθε μορφής κρίση (φυσικής, υγειονομικής , γεωπολιτικής, πολιτικής ...) , την εξάρτησή τους από τις επιχειρήσεις κολοσσούς που  στέλνουν  τουρίστες , που μεταφέρουν  τουρίστες , εισάγουν αγαθά για να τρώνε , να πλένονται  και να γλεντάνε  τουρίστες . Συνειδητοποίησαν την αδυναμία τους απέναντι στους ντόπιους και πολυεθνικούς κολοσσούς, κάθε φορά που πήγαιναν στις τράπεζες για να ζητήσουν δανεικά για να κρατηθούν όρθιοι μέχρι να φύγει ο τυφώνας. Αντιλήφθηκαν, ότι οι φεγγίτες διαφυγής έκλεισαν  γι’ αυτούς που πίστεψαν τα μεγάλα λόγια και τις φθηνές υποσχέσεις των πολιτικών και εγκατέλειψαν το κοπιαστικό αλλά δοκιμασμένο στις κρίσεις,  χθές.

Το πιο ανησυχητικό είναι, ότι ενώ όλοι κατάλαβαν ότι ο μύθος τους έβαλε σε περιπέτειες, κανείς δεν τόλμησε να τον αμφισβητήσει δημόσια. Πραγματικά, είναι τραγικό να βλέπεις στην τηλεοπτική οθόνη πολιτικούς, πολιτικολογούντες, οικονομολόγους , οικονομολογούντες, δημοσιογράφους , αναλυτές και κάθε λογιών ειδικούς, να τζογάρουν με το  ποσοστό συρρίκνωσης του τουρισμού και την έκταση της ύφεσης και να μην αναφέρονται στην ουσία του προβλήματος: την επικινδυνότητα του τουρισμού και το εγκληματικό λάθος(;) της προσκόλλησης σε αυτόν που έχει οδηγήσει στις εποχές της σταφίδας και του καπνού.

Η σιωπή αυτή είναι εγκληματική, τόσο  για το παρόν όσο και για το μέλλον, το οποίο κτίζεται πάνω στα σαθρά τουριστικά θεμέλια. Η φαραωνική επένδυση του Ελληνικού, τα υπερμεγέθη τουριστικά επενδυτικά σχέδια με τις τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες, οι μαρίνες, το realestate, τα νέα και τα παλιά αεροδρόμια, εταιρίες ακινήτων, οι αλυσίδες μετακίνησης πλουσίων ...και οι υπηρεσίες παροχής συνοδών, δηλαδή όλο το σημερινό  "αναπτυξιακό" αφήγημα που με τόση επιμονή και μεθοδικότητα  προβάλλουν σαν διαβατήριο για τον παράδεισο, είναι  ασταθή,ευάλωτα , ευμετάβλητα και αβέβαια. Μία κινέζικη νυχτερίδα, η δολοφονική μανία ενός τζιχαντιστή, η μεγαλομανία ενός Ερντογάν , η  καταστροφική ισχύς  ενός σεισμού, το κατασκευαστικό "λάθος" σε έναν αγωγό μεταφοράς αερίου σαν και αυτό του Δέλτα του Νίγηρα ή μία διαρροή σαν αυτήν του κόλπου του Μεξικού, αρκεί για να τα ερημώσουν , να τα αραχνιάσουν , να τα απαξιώσουν. Και μετά; Ύφεση,ανεργία, ανέχεια...

Ο covid-19, έδωσε μία σπάνια ευκαιρία: να ξανασκεφτούμε το αναπτυξιακό μοντέλο  που βασίζεται στον τουρισμό. Να το αναθεωρήσουμε.Να αναζητήσουμε νέες αναλογίες και μία διαφορετική διασπορά κινδύνου, ώστε να εξισορροπηθεί ο τουριστικός κίδυνος. Αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις τόσο του κ. Μητσοτάκη όσο και του κ. Τσίπρα, η ευκαιρία αυτή θα πάει χαμένη καθώς–για διαφορετικούς λόγους ο καθένας- δεν είναι διατεθειμένοι να πειράξουν τα κακώς κείμενα. Στη σιωπή των ηγετών, η μοναδική απάντηση είναι η ηχηρή απαίτηση των πολιτών. Αν παρόλα αυτά, επιμένουν να μας οδηγούν στο μονοπάτι του τουρισμού τότε θα πρέπει να προετοιμαστούμε, γιατί η κλιματική αλλαγή, η γεωπολιτική ρευστότητα και η ανισότητα, είναι τα κατάλληλα υλικά για την επόμενη μεγάλη κρίση που θα έλθει.