4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Το θερμοκήπιο των λαϊκιστών

Το θερμοκήπιο των λαϊκιστών
Ποτέ μέχρι τώρα δεν υπήρχαν τόσοι πολλοί λαϊκιστές στην εξουσία ταυτόχρονα. Φαίνεται οτι η οικονομική κρίση λειτούργησε ως θερμοκήπιο στο οποίο οι λαϊκιστές κατάφεραν να δυναμώσουν και να μετατραπούν σε ρυθμιστές του πολιτικού συστήματος. Σήμερα ,τα μακρόβια δικομματικά συστήματα στην Γαλλία και την Ισπανία σαρώθηκαν. Οι λαϊκές ακροδεξιές δυνάμεις προέκυψαν από τα περιθώρια, μερικές φορές επιτυγχάνοντας σημαντικές εκλογικές νίκες.
 
 Αυτό αποδεικνύει μία μελέτη που συντάχθηκε το 2015 και περιλάμβανε στοιχεία  για σχεδόν 100 χρηματοπιστωτικές κρίσεις και περισσότερες από 800 εθνικές εκλογές σε 20 δημοκρατίες από το 1870. Σε αυτή ,  διαπιστώθηκε  ότι τα ακροδεξιά κόμματα είναι οι μεγαλύτεροι ωφελημένοι από τις οικονομικές καταστροφές. Μετά από μια κρίση, το ποσοστό των ψήφων που πηγαίνουν στα δεξιά κόμματα αυξάνεται κατά περισσότερο από 30%. Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι κυβερνητικές πλειοψηφίες τείνουν να συρρικνώνονται και η διακυβέρνηση καθίσταται δύσκολη καθώς όλο και περισσότερα κόμματα και ομάδες κατά του κατεστημένου εισέρχονται σε νομοθετικά σώματα. 
 
Οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις είναι  ανθρωπογενείς καταστροφές. Οι άνθρωποι κατηγορούν τις ελίτ για την αποτυχία τους να τις αποτρέψουν. Συχνά δεν είναι δύσκολο να βρεθούν πολιτικές αποτυχίες και παρεοκρατία μεταξύ των πλουσίων και ισχυρών, επομένως η εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα διαβρώνεται. Αυτό ανοίγει την πόρτα στους πολιτικούς τυχοδιώκτες που προσπαθούν να θέσουν «τον λαό» ενάντια στην «άρχουσα τάξη».
 
Η τάση να κατηγορούμε τις ελίτ μετά από οικονομικές κρίσεις μπορεί να υποδηλώνει ότι τα ακροαριστερά κόμματα θα επωφελούντο όσο και τα ακροδεξιά. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει καθώς  το μερίδιο ψήφου της ακροαριστεράς παραμένει περίπου το ίδιο μετά από μια κρίση. Φαίνεται ότι όταν οι κοινωνικές ομάδες φοβούνται την παρακμή και μια απώλεια πλούτου, στρέφονται προς τα δεξιά κόμματα που υπόσχονται σταθερότητα, και νόμο και τάξη. Στην δεκαετία του 1930, για παράδειγμα, η γερμανική μικροαστική τάξη επέτρεψε την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Ομοίως, η εκλογή του προέδρου των ΗΠΑ, Donald Trump, αποφασίστηκε από τις μεσαίες και εργατικές τάξεις.
 
Οι δεξιοί λαϊκιστές είναι πολύ πιο πρόθυμοι να εκμεταλλευτούν τα πολιτισμικά ρήγματα και να κατηγορήσουν για τα οικονομικά προβλήματα τους αλλοδαπούς και εκείνους που υποτίθεται ότι θέτουν τα συμφέροντα μιας παγκόσμιας ελίτ πάνω από αυτά των συμπολιτών τους. Όπως δήλωσε η Βρετανίδα πρωθυπουργός, Τερέζα Μέι, πέρυσι: «Αν πιστεύετε ότι είστε πολίτης του κόσμου, είστε πολίτης του πουθενά». Αντίθετα, η αριστερά έχει υιοθετήσει μια διεθνιστική αντίληψη και συνήθως αποφεύγει την ακατάπαυστη ρητορική εναντίον αλλοδαπών και μειονοτήτων. Οι άνθρωποι θέλουν να αποδίδουν ευθύνη, και η δεξιά είναι πρόθυμη να παρουσιάσει αποδιοπομπαίους τράγους: Τους μετανάστες, την Κίνα ή την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα ονόματα αλλάζουν αλλά το σενάριο παραμένει το ίδιο.
 
Τα ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι οι περισσότερες πολιτικές αναταραχές μετά από οικονομικές κρίσεις ήταν προσωρινές. Μετά από πέντε χρόνια, τα πρότυπα ψηφοφορίας συνήθως επιστρέφουν στο status quo πριν από την κρίση, ο κατακερματισμός στα κοινοβούλια μειώνεται και η άκρα δεξιά χάνει την δυναμική της.
 
Αυτή η φορά είναι διαφορετική. Δέκα χρόνια μετά, ο κατακερματισμός, η πόλωση και η ακροδεξιά ψήφος  τα πάνε μια χαρά. Το καθιερωμένο πολιτικό σύστημα συνεχίζει να σκοντάφτει από το ένα σοκ στο άλλο. Ακόμη και χώρες που μέχρι πρόσφατα είχαν ανοσία στην ακροδεξιά πολιτική, έχουν αρχίσει να υποκύπτουν.
 
Εν τω μεταξύ, στις χώρες όπου ο δεξιός λαϊκισμός ήταν ήδη ισχυρός, το μερίδιό του επί των ψήφων αυξήθηκε περαιτέρω, επιτρέποντας στα λαϊκίστικα κόμματα να εισέλθουν στην κυβέρνηση. Το 2014, το εθνικιστικό κόμμα Bharatiya Janata κέρδισε τις εκλογές στην Ινδία. Το 2015, το δεξιό Κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη κέρδισε στην Πολωνία. Το 2016, ο Rodrigo Duterte κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στις Φιλιππίνες και ο Trump κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Και φέτος, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε μια δεύτερη θητεία ως πρόεδρος της Τουρκίας, ο Βίκτορ Όρμπαν θριάμβευσε στην Ουγγαρία για τρίτη φορά, το ακροδεξιό Κόμμα Ελευθερίας εντάχθηκε σε κυβερνητικό συνασπισμό στην Αυστρία και η δεξιά λαϊκιστική Λέγκα του Βορρά έκανε το ίδιο στην Ιταλία.